Logowanie (rejestracja)

Zapomniałeś hasła?

Nie masz jeszcze swojego konta? Zarejestruj się!

Mateusz Ponitka

Data urodzenia: 29.08.1993 (22)
Wzrost: 197 cm
Obywatelstwo: POL
Pozycja: obrońca

REKLAMA

9,33 PUNKTÓW NA MECZ
0,87 ASYSTY NA MECZ

PRZEBIEG KARIERY

- 2006-2009 Kasprowiczanka Ostrów Wlkp. (POL)
- 2009-2012 AZS PW Warszawa (POL)
- 2011-2013 Asseco Prokom Gdynia (POL)
- 2013-2014 Telenet Ostenda (BEL)

STATYSTYKI ŚREDNIE

  za 2 za 3 za 1 zbiórki  
  M min c o % c o % c o % at. obr. tot. bl as prz str f pkt eval
2009/2010 (1L) 27 19.0 39 70 55.7 31 83 37.3 28 46 60.9 0.7 2.9 3.6 0.2 0.6 1.3 1.1 1.7 7.4 8.2
2009/2010 (PP) 4 21.8 7 15 46.7 6 17 35.3 4 4 100.0 0.3 2.8 3.0 0.0 1.0 0.5 1.8 1.5 9.0 7.0
2010/2011 (1L) 34 25.9 114 232 49.1 34 113 30.1 67 110 60.9 1.4 3.3 4.7 0.1 1.4 1.6 1.7 2.2 11.7 10.6
2010/2011 (PP) 2 23.5 6 11 54.5 2 5 40.0 8 12 66.7 0.5 2.0 2.5 0.0 1.0 3.0 3.0 1.5 13.0 10.5
2011/2012 (PLK) 46 19.7 138 235 58.7 18 59 30.5 118 184 64.1 0.9 2.6 3.5 0.2 0.9 1.0 1.5 1.9 9.7 9.5
2012/2013 (PLK) 33 20.8 64 128 50.0 22 78 28.2 91 128 71.1 1.2 3.0 4.2 0.3 0.5 0.8 1.5 2.2 8.6 8.1
2012/2013 (EL) 10 22.3 25 41 61.0 10 31 32.3 8 21 38.1 1.0 2.5 3.5 0.0 0.8 1.0 1.4 1.7 8.8 7.7
2013/2014 (EL) 3 19.7 5 10 50.0 4 10 40.0 3 7 42.9 0.7 2.3 3.0 0.0 1.0 0.0 1.7 2.0 8.3 5.7
EuroBasket 13 5 15.6 6 12 50.0 0 5 0.0 6 10 60.0 0.4 1.0 1.4 0.2 0.2 1.0 0.4 2.0 3.6 3.0
2014/2015 (EL) 1 19.0 3 6 50.0 2 4 50.0 5 6 83.3 1.0 0.0 1.0 0.0 2.0 3.0 0.0 4.0 17.0 17.0

STATYSTYKI SUMARYCZNE

  za 2 za 3 za 1 zbiórki  
  M min c o % c o % c o % at. obr. tot. bl as prz str f pkt eval
2009/2010 (1L) 27 513 39 70 56 31 83 37 28 46 61 20 77 97 6 17 34 31 45 199 221
2009/2010 (PP) 4 87 7 15 47 6 17 35 4 4 100 1 11 12 0 4 2 7 6 36 28
2010/2011 (1L) 34 880 114 232 49 34 113 30 67 110 61 46 113 159 5 47 53 59 74 397 362
2010/2011 (PP) 2 47 6 11 55 2 5 40 8 12 67 1 4 5 0 2 6 6 3 26 21
2011/2012 (PLK) 46 904 138 235 59 18 59 31 118 184 64 42 118 160 11 42 46 68 88 448 435
2012/2013 (PLK) 33 685 64 128 50 22 78 28 91 128 71 38 100 138 9 18 26 51 72 285 268
2012/2013 (EL) 10 223 25 41 61 10 31 32 8 21 38 10 25 35 0 8 10 14 17 88 77
2013/2014 (EL) 3 59 5 10 50 4 10 40 3 7 43 2 7 9 0 3 0 5 6 25 17
EuroBasket 13 5 78 6 12 50 0 5 0 6 10 60 2 5 7 1 1 5 2 10 18 15
2014/2015 (EL) 1 19 3 6 50 2 4 50 5 6 83 1 0 1 0 2 3 0 4 17 17

REKORDY

Rekordy Sezon 2014/2015 (EL) Kariera *
Punkty 17 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 23 vs. ŁKS Łódź
Celne rzuty za 2 3 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 9 2 razy
Oddane rzuty za 2 6 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 15 vs. ŁKS Łódź
Celne rzuty za 3 2 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 4 3 razy
Oddane rzuty za 3 4 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 7 vs. Górnik Wałbrzych
Celne rzuty za 1 5 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 10 vs. Anwil Włocławek
Oddane rzuty za 1 6 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 13 vs. Anwil Włocławek
Zbiórki w ataku 1 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 7 vs. Anwil Włocławek
Zbiórki w obronie 0 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 17 vs. PBG Basket Poznań
Zbiórki w sumie 1 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 17 vs. PBG Basket Poznań
Asysty 2 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 4 2 razy
Przechwyty 3 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 5 2 razy
Bloki 0 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 2 2 razy
Minuty 19 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 35 vs. Kotwica Kołobrzeg
Evaluation 17 vs. ASVEL Lyon Villeurbanne 33 vs. PBG Basket Poznań
(*) oznacza rekordy ze wszystkich sezonów i lig, które znajdują się w bazie danych PolskiKosz.pl

REKLAMA

0

Ranking TOP 100 koszykarzy NBA - pozycja 80-61 (2)

NBA | 27.08.2015 09:50

Przechodzimy do kolejnej części rankingu najlepszych koszykarzy NBA. Gwoli przypomnienia: nie uwzględniamy debiutantów.

Czytaj także: Ranking TOP 100 koszykarzy NBA - pozycja 100-81 (1)

80. Michael Carter – Williams (Milwaukee Bucks) – choć to był dopiero jego drugi sezon, to po poprzednim byłby pewnie wyżej. Teraz jednak po raz pierwszy może poświęcić wakacje, w które jest wreszcie zdrowy, na naukę, którego mu rozpaczliwie brakuje. Reszta umiejętności jest już raczej na miejscu, a obrona, dzięki potężnemu zasięgowi ramion, to jego broszka.

79. Rajon Rondo (Sacramento Kings) – zawsze pozycjonowanie Rajona w rankingach sprawia problemy, bo jak mało który gracz jest pełen sprzeczności. W Dallas jednak wyjątkowo mocno dały o sobie znać te negatywne aspekty gry i charakteru Rondo. Już chyba nigdy nie nauczy się rzucać nawet osobistych. Jak będzie mu się pracowało z lubiącym mieć piłkę w rękach Cousinsem?

78. Tyson Chandler (Phoenix Suns) – swego czasu w pojedynkę uzdrowił podkoszową obronę Knicks, na to samo liczą w Arizonie. Najchętniej chyba wcale by nie grał w ataku, przez co nie może być wyżej, ale w defensywie, pomimo upływu lat, pozostaje członkiem elity. Absolutny mistrz w udzielaniu pomocy i obronie pick and rolli.

77. Jeff Green (Memphis Grizzlies) – teoretycznie ma wszystko, aby być gwiazdą, ale w Bostonie nie sprawdził się w roli pierwszej opcji. Jego trafienia z dystansu są jednym z kluczy do ewentualnego postawienia Memphis w gronie kontenderów. Naszym zdaniem Green jest zbyt dobry, by być rezerwowym. Tego lata pewnie skupi się na poprawie obrony, gdyż Memphis to jej stolica.

76. Paul Pierce (Los Angeles Clippers) – na tym etapie kariery nie jesteśmy pewni, czy nie umieścilibyśmy Pierce`a za Greenem, gdyby nie czynnik, którego nie sposób zmierzyć – pewność w końcówkach. The Truth w tych play – offs pokazał, że nawet jeśli przysypia w sezonie zasadniczym, to w PO bierze ciężar na siebie. Na to liczą w Mieście Aniołów.

75. Jabari Parker (Milwaukee Bucks) – kolejny typ z rodzaju tych kontrowersyjnych. Jednak jeśli kontuzja kolana nie odebrała mu sprawności, to drugoroczniak pewnie okaże się talentem co najmniej na miarę All – Star. W tych Bucks pewnie będzie grał głównie jako czwórka, co może pozwolić mu na wykorzystanie przewagi szybkości nad rywalami.

74. Deron Williams (Dallas Mavericks) – kontuzje już chyba na dobre zabrały nam D – Willa. Wielka szkoda! Nadal Williams jest jednakże w stanie ciekawie kreować pozycje partnerom i bombardować z dystansu, świetne cross – overy zapewne będziemy już tylko wspominać. Powinien pasować do naładowanych strzelcami Mavs.

73. Wilson Chandler (Denver Nuggets) – za solidny sezon spotkała go nagroda w postaci podwyżki. Ze swoją wszechstronnością po obu stronach boiska i regularnością byłby wymarzonym wypełnieniem składu lub liderem ławki w mocniejszym zespole. Być może sporą część minut spędzi grając jako dwójka, często bez piłki, co nie powinno Chandlerowi przeszkadzać.

72. Rudy Gobert (Utah Jazz) – wieżowiec z Francji mógłby być wyżej, ale jest wciąż bardzo ograniczony w ataku. Lider czołowej defensywy w NBA, będący w stanie zablokować każdy rzut, przejmujący penetracje i wyłapujący zbiórki. W ataku w zasadzie jedynie kończy loby i dobija, ale wciąż jest młody, a progres w grze tyłem uczyni go może nawet TOP 5 centrem świata.

71. Jonas Valanciunas (Toronto Raptors) – pomimo tego, że posiada najgorszy pump – fake na świecie, na który nikt się nie nabiera, to i tak cenimy jego umiejętności w grze tyłem do kosza. Litwin spędził na siłowni wiele godzin, co widać po jego sylwetce i w jego grze. Wciąż ma miejsce na progres w obronie, ale jest już naprawdę niezłym zbierającym.

70. Danny Green (San Antonio Spurs) – gdybyśmy zasugerowali, że jest on najlepszym na świecie graczem 3&D to nikt nie powinien się oburzać. Idealnie pasujący do zespołu Popovicha strzelec, mistrz ucieczek bez piłki i bombardowania zza linii 7,24. W obronie przynajmniej równie dobry, dzięki atletyzmowi czołowy blokujący wśród guardów.

69. Tobias Harris (Orlando Magic) – jeden z tych graczy, o których mówi się zdecydowanie za mało. Nie boi się wziąć na siebie odpowiedzialności w końcówce, w tym roku trafił dwa game – winnery! Dobrze gra z piłką, umie sobie wykreować miejsce do rzutu, dobrze wygląda zwłaszcza na półdystansie. Solidny atleta, umie wbić się przodem i tyłem do kosza. Miejcie go na oku!

68. Derrick Favors (Utah Jazz) – ile jeszcze ma miejsca na progres? W ofensywie czwórka Nutek wciąż może być lepsza, ale widać, iż uczy się rzutu z kilku metrów. Siła fizyczna ułatwia mu grę tyłem po obu stronach parkietu, natomiast wraz z Gobertem tworzą pod koszem duet nie do przejścia. Długo mu to zajęło, ale udowadnia swoją wartość.

67. Tyreke Evans (New Orleans Pelicans) – mieliśmy co do niego ogromne wątpliwości, gdyż z jednej strony jest absolutnie nieprzeciętnym kreatorem i wspaniale współpracuje z Davisem, zwłaszcza w pick and rollach. Posiada jeden z najlepszych spin – moves na świecie, podobnie ma się rzecz z kozłem i przyspieszeniem, problem w tym, że rzut jest na przeciwnym biegunie…

66. Khris Middleton (Milwaukee Bucks) – zapewne z pierwszej piątki Kozłów ma najmniejszy potencjał, ale jest najbardziej regularnym strzelcem, co czyni go kluczową postacią w Milwaukee. Khris błyszczy najjaśniej na półdystansie, nie jest mistrzem gry z piłką, ale nie każdy musi nim być. Dołóżmy do tego potężny zasięg ramion i fajny defense, a otrzymamy gracza marzeń niejednego coacha.

65. Kyle Korver (Atlanta Hawks) – prawdopodobnie jeden z pięciu najlepszych strzelców za trzy w historii. Najlepszy obecnie w uciekaniu po zasłonach koszykarz świata. Jak ryba w wodzie czuje się w idealnie poukładanych Hawks, pokazując, że odpowiedni trener z każdego może zrobić gwiazdę – w przypadku Korvera, pamiętając o Meczu Gwiazd – dosłownie.

64. Hassan Whiteside (Miami Heat) – rewelacja ubiegłego sezonu, rok temu do TOP 500 by się nie załapał. Chłopak ma olbrzymi potencjał i nie jest drewnem w ataku, umie parę manewrów tyłem i trafia z kilku metrów. W obronie i zbiórkach to już czołówka ligi, jego największą bronią jest umiejętność blokowania rzutów, raz już zaliczył triple – double z blokami.

63. Marcin Gortat (Washington Wizards) – najlepsze zasłony w branży i jeden z najlepiej rolujących pod kosz wysokich świata. Przy tym Marcin poczynił olbrzymi progres w grze w ataku, nikogo nie dziwi już jak trafi z półdystansu albo minie obrońcę piwotem wzdłuż końcowej. W dalszym ciągu rewelacyjnie przejmuje krycie i zabezpiecza deskę. Kawał dobrego centra.

62. Wesley Matthews (Dallas Mavericks) – oczywiście pod warunkiem, że dalej będzie sobą po kontuzji ścięgna Achillesa. Nie jest zbyt atletycznym koszykarzem, ale umie bardzo dobrze jak na dwójkę zagrać w post – up. Dobry obrońca, zawzięcie gryzący po kostkach swojego vis a vis, lecz jego znakiem rozpoznawczym stały się trójki w sytuacji catch and shoot.

61. Kemba Walker (Charlotte Hornets) – koniecznie musi poprawić swoją selekcję rzutową i przestać próbować przełamać się, gdy mu nie idzie. Generalnie to jednak zdecydowanie najlepszy wybór Jordana w drafcie. Skromne warunki fizyczne nie przeszkadzają mu w odważnym penetrowaniu pod obręcz, a i rzut jest na miejscu. Dobrze gra z wysokimi.

Marcin Śledziński

0

I liga: SKK lepszy od Znicza

1L | 27.08.2015 01:30

W kontrolnym meczu SKK Siedlce pokonał Znicz Basket Pruszków 83:81. Znakomicie w drużynie SKK spisał się Michał Musijowski 19 punktów, który trafił przed sezonem z Miasta Szkła Krosno. 

– Na pewno był to dla nas mocniejszy trening. Jest to nowe doświadczenie, sprawdziliśmy się jako drużyna. Jesteśmy w okresie ciężkich treningów, nasze nogi są bardzo ciężkie. Cieszy to, że wygraliśmy, ale nie było to najważniejsze - przyznał po meczu podkoszowy Rafał Rajewicz.

SKK Siedlce - Znicz Basket Pruszków 83:81 (17:25, 18:12, 23:16, 25:28)

SKK: Musijowski 19, Kowalewski 17, Sobiło 17, Bal 9, Bojko 6, Rajewicz 6, Osiński 3, Brenk 2, Sulima 2, Weres 2, Struski 0.

0

Ruch w PLK: Rosa Radom

PLK | 27.08.2015 01:21

Nieco przebudowana Rosa Radom chce zatakować pudło w sezonie 2015/2016.

Torey Thomas, Calvin Dorsey Harris, Michał Sokołowski, Robert Witka i Kim Adams - tak może wyglądać pierwsza piątka Rosy w pierwszych sparingach. W Radomiu do najważniejszej zmiany doszło na pozycji rozgrywającego. Torey Thomas opuścił nasz kraj w 2011 roku, po świetnym sezonie spędzonym w PGE Turowie Zgorzelec. Przez cztery następne sezony zwiedził kilka krajów grając m.in. w Rosji, Serbii, Francji czy też wreszcie w Grecji. Jaki Thomas wraca do naszego kraju? Tego na razie nie wiemy, choć w Radomiu wokół tego gracza został stworzony nowy zespół Kamińskiego. Partnerem Amerykanina na obwodzie ma być inny jego rodak - Harris, za którym stoją dobre referencje z ligi łotewskiej i niemieckiej. 

Wspaniała rzeczą jaka przytrafiła się Kamińskiemu jest szeroki dobór graczy podkoszowych. Witka, Majstorović czy Bonarek - to ogromny wachlarz umiejętności ale i różnorodności. Jak ich wykorzysta Kamiński? Kto będzie starterem? Możliwości wbrew pozorom jest wiele. Witka wcale nie może być pewny gry w pierwszej piątce. Problemów z adaptacją nie powinien mieć Majstorović, który już grał w Treflu w sezonie 2013/2014.

Rosa liczy w nowych rozgrywkach na trójkę młodych zawodników na obwodzie - Jakub Schenk, Daniel Szymkiewicz i Filip Zegzuła. Nad wszystkim ma czuwać Kamiński, który nie boi się stawiać na niedoświadczonych jeszcze koszykarzy. Może nadchodzący sezon może być tym, w którym wybuchowa mieszanka eksploduje? 

Rosa Radom

PG Torey Thomas, Jakub Schenk, Daniel Szymkiewicz
SG Calvin Dorsey Harris Jr, Filip Zegzuła
SF Michał Sokołowski, Damian Jeszke
PF Robert Witka, Milan Majstorović, Łukasz Bonarek
C Kim Adams, Seid Hajrić

Trener: Wojciech Kamiński

Najciekawsze tweety